‘Dieper dan mijn taal kan gaan’ is de vijfde bundel van Henriette Faas, en bevat honderd gedichten over de liefde in al haar verschijningsvormen. Droom, daad en werkelijkheid zijn door haar op schitterende wijze bijeengebracht; niet vervlochten maar harminieus weergegeven in het conflict van strijdende emoties. Faas is erin geslaagd om -vaak met een minimum aan woorden- een fijne sfeer te scheppen in haar werk. Verlangen, vervulling en verlies wisselen elkaar af, zowel vanuit vrouwelijk als mannelijk perspectief, maar ook beschouwend. Het ene moment in verrukking, het andere in verbijstering, ongeloof of weemoed. De nacht zorgt voor dromen, de dag voor ontgoocheling en de herinnering aan hoe het was. Maar ook in de verwachting dat het nooit te laat is voor geluk. Diverse malen werden de gedichten van Henriette Faas bekroond.
Rotterdams Dagblad:
(…) De gedichten van Faas zijn helder, begrijpelijk en herkenbaar.
De Haagsche Courant:
(…) Het dichtwerk van Henriette Faas is opvallend. Haar spel met taal weet ze ook nog eens prachtig voor te dragen en op zich is dat ook een kunst. Haar gedichten zitten vol met doordenkertjes.
Een serie gedichten uit deze bundel is onlangs vertaald in het Arabisch en op 15 september 2007 gepubliceerd in Al Ittihad
